Resident Evil Series. バイオハザードシリーズ。

Rebecca Chambers by me. 1st time trying digital plus we are not Picasso. Or we are.

Rebecca Chambers is owned by Capcom.

Seria gier „Resident Evil” (w Japonii nazywana „Biohazard”) spokojnie może zostać uznana za kultową. I to za sprawą kilkukrotnych, dobrze podjętych decyzji w historii tej serii. Jakkolwiek by jednak nie patrzeć na historię kolejnych tytułów, fani serii są podzieli na mniej więcej dwa obozy: wielbicieli tytułów sprzed rewolucją (części 0-3) oraz po rewolucji (części 4-8). Porozmawiajmy więc o serii gier i świecie, który uwielbiam, a który sukcesywnie od 2005 roku gnije toczony chorobą zwaną „nostalgia” i „hollywoodzkie adaptacje filmowe”. Tak, moi drodzy. A my postaramy się wyjaśnić czemu, jest to prawdą. W większej liczbie słów, niżbyśmy chcieli.

The Series of games called „Resident Evil” („Biohazard” in Japan) can be with easy counted as cult one. And it is due to few, good decision making through this series history. But no matter how you look at that history, fans are divided mostly into two groups: pre- (0-3) or post- (4-8) revolution titles fans. So let’s talk about a game series and a world I adore but which successivly rotting since 2005 thanks to deceases called „nostalgy” and „Hollywood’s movie adaptation”. Yes, our dears. And we will try to explain my it is true. In too many words we actually want to.

バイオハザードシリーズ（欧米では「Resident Evil」）はぜったいにカルトだよ。これはこのシリーズの歴史の中他人はたくさんことをよくしたから。しかし、この歴史どのような方で見ているのは、ファンは２つグループに分けている：変革まえ（バイオハザード０－３）と変革あと（バイオハザード4-8）。今日は私たちは大好きなゲームと好きな世界をについて話そう。しかし、これは２００５年から「懐かしさ」と「画面適応」という病気がある。はい、本当だよ！今はなぜ説明あげるよ！私たちが望むより多くすぎる多くの言葉で。  

Nie mam czasu desu.

 

Źródło grafiki: Licencja: domena publiczna.

               „Nie ma czasu desu” to bardzo popularne niegdyś na moich zajęciach z języka japońskiego powiedzenie, dlaczego coś nie zostało zrobione na czas. Dziś, jest ono dla nas pretekstem by porozmawiać z wami o dwóch kwestiach: jak umieć znajdować czas, kiedy się go nie ma oraz dlaczego  w większości przypadków ustawianie nam grafiku zajęć pilnych i pilniejszych pod swój grafik rzeczy pilnych i pilniejszych sprawia, że złowrogo szumią wierzby, a Kitsune ma ochotę rzucać klątwy. A wierzcie mi, że gdy ktoś bez uzgadniania z nami próbuje nam przestawiać w grafiku, najczęściej spotka się z albo z odmową, Ciszą Złowrogą lub prośbą o sprawdzenia stanu układu swoich klepek w głowie, bo się chyba poprzestawiały.

               Łagodnie mówiąc.

 

Projekt: kiepska adaptacja. Project: bad adaptation. プロジェクト：悪い画面適応。

Copyright reasons by gaelx na licencji CC BY SA 2.0

 Niedawno zrobiliśmy sobie maraton filmów Resident Evil. Problem z tymi filmami dotyczy również wielu innych adaptacji popkulturowych świętości (o czym pisała Kitsune przy okazji amerykańskiego Ghost in the Shell) na filmy czy seriale (bo zwykle idzie to w tą stronę) czy też reinterpretacji klasyków (jak Godzilla): bardzo często zawodzą na podstawowym poziomie. Mianowicie, oczywistym jest, że powinny dać nam dwie rzeczy. I często twórcy o tym zapominają, idą swoim torem i potem jest problem. Czasem zapominają od razu, a czasami z czasem. A sprawa jest zawsze prosta. Tylko dwie rzeczy.

Not so long ago we did a Resident Evil movies marathon. The problem with thee movies is similar to other adaptations to movies or dramas (as it is usually goes this way) of popculture saint things (about I wrote in occasion of american's Ghost in the Shell) ore reinterpretation of classics (such as Godzilla): they often suck on fundamental level. It is obvious that we need only two things to make adaptation on high level but creators often forgots about it and do it the other way. And that makes the problem. The solution is simple: give us two things. Just two.

私達は最近バイオハザードという映画のマラソンをした。あの映画の問題はほかのポップカルチャーのしんせいなものドラマや映画やに画面適応「キツネちゃんはアメリカの攻殻機動隊のエントリーこえれに書きました。」と再解釈（たとえばゴジラ）同じだ：よく基本的なレベルでしっぱいしました。いい画面適応は２つものあげらなければなりませんでも作成者はそれを忘れて、彼らは自分の道を行き、それから問題があります。時々は早く、時々遅く忘れている。しかしケースは簡単です。２つものだけ。