Search this blog/このブログの中でさがす:

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Japonia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Japonia. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 2 marca 2021

Ikigai - "Japońskie Szczęście"/"Japanese Joy"

Oto kiedy byliśmy najszczęśliwsi w życiu. The moment when we were most enjoyable in our life.

               Prawdę powiedziawszy, ten wpis miał być o czymś zupełnie innym, ale Nobita from Japan nagrał filmik o subkulturze Gyaru, a dzień inny kanał nagrał coś o tym, o czym właśnie mówiły dziewczyny w filmiku Nobity, choć nie wprost.
O Ikigai, czyli o japońskiej filozofii życia.


               To be honest, this entry was supposed to be about something other but Nobita From Japan has made a video about Gyaru subculture and some other channel about something about which those Gyaru were speaking. About ikigai, a Japanese life philosophy.

 

środa, 11 grudnia 2019

Wykute w ogniu tatary.


Źródło Własne.
              
Kiedyś napisaliśmy Wam, czemu warto uczyć się języka Japońskiego w krakowskiej Mandze. I jako jeden z argumentów powiedziałem, że w cenie kursu jest bezpłatny wstęp do muzeum, a niekiedy i na organizowane atrakcje. Niedawno skorzystaliśmy z tej możliwości w wyjątkowy sposób: by poznać nihontou od samych Japończyków. Bo widzieć proces kucia i hartowania ostrza na filmikach w Internecie to jedno. A zobaczyć na żywo to drugie. Móc porozmawiać z fachowcami o ich pracy i poznać wiedzę, której Internet nie zna. Dziś więc lekcja o nihontou, a szerzej wszelkich ostrzach, bo i naginata i yari się znajdą.

poniedziałek, 24 czerwca 2019

O podróżowaniu do Japonii. Traveling to Japan. 日本へ旅行。


                Japonia to kraj, który wiele osób postrzega jako dziwny. Do tego często mylą go z Chinami. Co mnie w tym wszystkim cieszy, to fakt, że ludzie w moim otoczeniu wolą się mnie zapytać, a ja dzięki temu mogę obalać lub potwierdzać mity, jakimi obrósł ten Kraj. A już tym bardziej, kiedy mogę powiedzieć "Byłem tam!". Nadal nie czuję się ekspertem, jakiegokolwiek stopnia, ale dziś zajmijmy się kilkoma mitami jakimi obrósł ten kraj i wszelkie próby podróżowania po nim.
                Japan is seen by many people as a strange country. And they quite often mistake it with China. What I like in this is the fact, that people around me started to prefer to ask me question about Japan rather than go find the answer in Internet. That allows me to bust or confirm some myths in which this country is surrounded. Especially when I can say "I was there!". I still don't feel like expert of any degree but today we can take care of some myths about Japan and traveling in it.
                たくさん人々は日本に「変な国だ」という意見持っています。そしてよく中国と間違っています。でもわたくしの知っている人々はわたくしに日本については質問を問ってようになりました。だから日本についてストリ本当か嘘だ教えられて始めました。特に「そこにいた」と言うことができます。わたくしは専門家いるのかんじまだありませんか今日に日本についてストリと日本へいくことについて話します。


niedziela, 2 września 2018

Dlaczego inność jest jak niebo?


Source na licencji CC 0.

Stosunkowo niedawno pojawił się wpis o tym, czemu wolę mangi od innych komiksów, postulując, że żadne nie jest lepsze od innego. Niedawno na naszym fanpage'u nabiło się 30 polubienie. Yai. Na blogu, który pisze głównie o tym, co jest mało popularne w Polsce i jakoś nigdy nie miałem z tym problemów. W jednej i drugiej sprawie, najważniejszą kwestią jest inność, przez niektórych rozumiana jako nienormalność. Więc skoro przyszło mi pisać o inności, wyjdę od tego co to jest normalność i co to jest kultura, bo to najważniejsze kwestie w tej dziedzinie.

poniedziałek, 18 czerwca 2018

Upadek pewnej ściany. Trzęsienie ziemi Osaka 2018


Dzisiejszy temat może zdziwić pod kątem tematyki tego bloga. A to dlatego, że porozmawiamy o trzęsieniu ziemi sprzed ponad pół dnia, czyli w sumie o wydarzeniu bieżącym i aktualnym. A do wszystkiego natchnęło mnie jedno z tragicznych zdarzeń, jakich trzeba się spodziewać w takim przypadku. Tym tragiczniejsze, że dotyczy dziewczynki Miyake Rina. A wiarę w ludzkość odzyskuję, gdy widzę i słyszę reakcję na to Hanady Takeshi'ego. Kim oni są? Bohaterami nieplanowanego wpisu.

środa, 2 maja 2018

Ciąg dalszy Japoniii, jakiej nie znacie: nihonjinron


Spotkanie z inną kulturą zaczyna się od szacunku dla ich elementów. W tym przypadku broni. Nawet jeśli to tylko replika. Źródło własne.
Mieliśmy już kilka wpisów o Japonii. Był taki bardziej wyjaśniający podstawowe pojęcia¸ a także takie o broniach  - a konkretniej psia wam mać katanach - czy  języku, a także po części gdzieś nam się udawało przeciskać drobne smaczki, jak o ninjach we wpisie o TMNT. Ale zapewne, część z was może się zapytać, skąd u nas taka pewność, co do podawanych faktów? Cóż, bo rozmawiamy z Japończykami, czyli ludźmi, którzy to wiedzą. Owszem, nie są to profesorowie, a raczej przeciętni zjadacze ryżu. Ale też my nie mówimy o akademickich dysputach, a o tym jakbyśmy my im tłumaczyli rozbiory Polski i narodowe powstania. Czyli, rzeczy z natury dość proste. A skąd pewność, że oni nas nie okłamują? A! I o tym sobie porozmawiamy. O Japonii w spotkaniach. Spotkaniach z Japończykami.

wtorek, 2 stycznia 2018

Japonia, jakiej nie znacie.





Japończycy mają nawet własne memy: Makankosappo. Nagroda Mistrza Sztuk Walk, kto bez Googla powie mi skąd nazwa pochodzi. Makankosappo by Danny Choo na licencji CC BY SA 2.0
                Pewnie większość z was wie, co to sushi, sumo czy karate. Być może wiecie, kim byli samurajowie oraz gejsze. Pewnie wiesz, co to manga i anime albo nawet katana czy miecz samurajski. I pewnie spora część z was uważa, że tego typu pojęcia i słowa pozwalają o wiele lepiej zrozumieć Japonię i samych Japończyków. Cóż... Jakby wam tu to powiedzieć? Dziś więc, powiem wam o Japonii rzeczy, które gdzieś może już czytaliście, ale nikt wam ich nie nazwał czy też nie użył pojęć typu giri albo haji. Opowiem wam o Japonii bez pojęć i słów, jak powyższe, gdyż...

wtorek, 8 sierpnia 2017

Umarł Król Potworów.

Haruo Nakajima by Michael Koschinski na licencji CC BY SA 3.0



Takie wpisy są zawsze trudne do napisania. Powstają w trzydzieści minut, może godzinę. Na podstawie jednej informacji, jednego newsa, który tego samego dnia zostaje zakopany na portalach. I smutne, jak zawsze, jest w tym to, że nikt się na FB, Twitterze itd. nie zająknął. A przecież dziś w wieku 88 lat odszedł Nakajima Haruo. A, spytacie się kto to? Ano, Pan, m. in. dzięki któremu mamy tokusatsu i kaijuu. A co to? A no japoński gatunek filmów i seriali z efektami specjalnymi oraz duże potwory. Takie jak...

niedziela, 18 czerwca 2017

Japoński w Krakowie. Czyli gdzie i dlaczego Manggha?



Źródło. Licencja: domena publiczna.

                Język japońskiego na samym początku uczyłem się samemu, z podręcznika, który swoje wady miał i dalej ma. To było również wypadkową faktu, że sytuacja życiowa nie pozwalała mi na posiadanie większych, prywatnych funduszy jak i ewentualne pozwolenie na naukę nie było zależne ode mnie. Kiedy jednak to się zmieniło, a ów podręcznik przestał wystarczać, przyszła decyzja, by to zmienić. Ja nie miałem wątpliwości, gdzie skierować swoje kroki, ale ty możesz mieć. Choć nigdy nie uczyłem się w innych szkołach, więc nie mam o nich pełnej opinii, to jednak spokojnie mogę powiedzieć, dlaczego w Krakowie Szkoła Języka Japońskiego przy Muzeum sztuki i Techniki Japońskiej Maggha to dobry, jeśli nie najlepszy, wybór.

niedziela, 28 maja 2017

Krzesło, Totoro i Magnificon 2017




Zakupy konwentowe. Płyty z autografami (Yai!) i takie tam. Źródło: własne.

                Trudno czasem powiedzieć coś konkretnego, dlaczego mimo wspaniałych wrażeń i sporej liczby zdjęć, bólu portfela (个_个) , shurikena na ścianie, Totoro na żywo i Krzesła konwent mógł wypaść przeciętnie, co - niestety - dało się odczuć. Być może spowodowane było to kilkoma, innymi konwentami w tym samym czasie, co również nie tak dawnym Pyrconem (i Serialconem). Prawdą jednak pozostaje to, że w porównaniu do wydania sprzed dwóch lat (w zeszłym roku nas nie było...), tegoroczna edycja Magnificonu wypadła blado. Co nie znaczy, że nie było fajnie.

niedziela, 19 czerwca 2016

Broń w Popkulturze. Anime na bogato. Czyli cięcie raz drugi.



Gourry Gabriev z Slayers. Broń w użyciu: miecz dwuręczny/miecz światła.
Gourry Gabriev - The Slayers by Simone Mangaroni na licencji CC BY NC ND 2.0
Jeśli się nie mylę, postać Gourry'ego jest własnością Kanzaka Hajime.
Długie godziny spędzone nad uchodzącą za jedną z najlepiej ocenianych gier cRPG w historii - Baldur's Gate - przypominają i udowadniają jak bardzo zakorzenione są niektóre mity popkulturowe dotyczące broni. Ostatnie sesje tej gry graliśmy rasami "shorty" czyli niskimi i dało to nam fajną przeciwwagę dla sztampowych ludzi i elfów. I ponieważ przyszła pora na drugą część o broniach siecznych, to wspaniała więc okazja by powiedzieć dlaczego krótkie ostrza są bardziej śmiertelne od dłuższych i jak znaleźć broń idealną. I będzie też trochę o honorze oraz wstydzie. I trochę filmików.

niedziela, 27 marca 2016

Pięciodzielny Pan F.



Always look for the bright side of life. Smile, smile, smile!
Źródło grafiki: Licencja: domena publiczna.


                Zdarza mi się przyznawać do różnych rzeczy. Przyznaję się do nagminnego oglądania japońskich seriali tokusatsu, nie ważne jak czasem jest to męczące - zwłaszcza tłumaczenie innym,  co to jest to "Super Sentai". Przyznaje się do posiadania wielkiej miłości do My Little Pony i chęci posiadania ogromnej ich kolekcji. No bo skąd niby Kitsune wie kim jest Pinkie Pie i co i gdzie robiła w serialu i filmach, o czym pisała ostatnio? Po prostu wyszukała w Google? Nope. Przyznaję się do posiadania marzenia o pełnej kolekcji filmów Pixara i Disneya. Przyznaję się, że wydaję niemałe pieniądze na naukę języka Japońskiego - co mi się może nigdy nie przydać - oraz do bronienia japońskiego stylu myślenia. Przyznaję się również do tego, że w mojej głowie jest ułożone inaczej niż w reszcie świata i traktuję (najczęściej) opinię innych o tym tak samo jak pewien rodzaj papieru. I przyznawać mógłbym się do wielu innych rzeczy. Najczęściej jednak muszę przyznawać się do tego, że wierzę w wiele rzeczy. W miłość. Wierność. Przyjaźń. Uczciwość. Zasady. Że warto. I w to, co do wierzenia podaje Kościół Katolicki. Choć z tym bywa czasem ciężko. Dzisiaj więc kawałek mojej historii. Nie w urodziny moje, ani bloga ani Kitsune. Ale właśnie w Zmartwychwstanie. Najważniejszy dzień roku.

niedziela, 6 marca 2016

Broń w Popkulturze. Psia wam mać, katana. Czyli cięcie raz pierwszy.



Wolverine z Marvel Universe. Broń w użyciu: pazury podobne do indyjskiego kataru.
Wolverine by Flavio Ensiki na licencji CC BY 2.0
Wolverine jest własnością Marvel Comics.
Ostatnim razem mówiłam wam o dwóch, a nawet trzech, bardzo istotnych kwestiach. Co to jest broń, jak dzielimy broń (zwłaszcza broń białą) i dlaczego tarcza jest bronią, a nie elementem pancerza. Dziś postaram się zmierzyć z kilkoma popkulturowymi mitami dotyczącymi innego rodzaju broni, a mianowicie broni siecznej. Ponieważ to temat rzeczka, musimy go rozdzielić na co najmniej dwa wpisy. Dziś będzie dużo Kill Billa, filmików i sporo o tym, co wybrać na bitwę - bo to się już zawsze nam przyda. I będę klęła. Jak ten szewc. Mięsorzut pospolity.

sobota, 27 czerwca 2015

Inwazja Ogonów



Czy wiecie kim ja jestem? Kitsune. No tak. To dość  oczywiste. Ale czy wiecie co za tym stoi? No tak. Lis. W moim przypadku Lisica. To znaczy to słowo, gdyby je dosłownie przetłumaczyć. No, ale co to oznacza? Różne, różniste rzeczy. Lisy są różne. Są te złośliwe i mściwe. Są te na usługach Inariego. Są te przyjazne i te nie przyjazne. Te jedno i dziewięcioogoniaste. Ja mam póki co cztery. ^_^ Oczywiście nie spodziewajcie się, że będę wam zdradzała wszystkie nasze lisie tajemnice i odpowiem na pytania w rodzaju, to kiedy i jak możemy zmieniać się w ludzi.  O, nie. Efushi poprosił mnie o wpis o Kitsune w japońskich wierzeniach! Z czym do lisa?! Buahahaha! Już pędzę! O, nie. Nic z tych rzeczy. Tym razem zrobię po swojemu. Nie byłby to nie byłby to blog we władaniu lisa, gdybym nie mogła. Czyli zafunduję mu inwazję. Inwazję ogonów. A on, niech pisze co obiecał. Jak oddał mi blog we władanie, to niech się nie dziwi, że rządzą lisi.

środa, 20 maja 2015

Nie Ten Serial.


Damn you, copyright! Classic Power Rangers by Scott Pham na licencji CC BY NC ND 2.0
Power Rangers są własnością różnych podmiotów: zespół na zdjęciu należy do Saban Entertaiment oraz ze względu na charakter dzieła (szczegóły), do Toei LTD. 
                Zapewne wielu z was zmyli leadowa grafika. Nie będę pisał o wielkiej „miłości” Misiaela. Nie będziecie czytać o jednym z ukochanych seriali Aeth. Z głośników nie pójdzie ani razu TEN utwór; może tylko kilka początkowych nut, na tyle by móc skopiować link z YouTube’a. Nie wspomnimy nic o najbardziej diabelskim śmiechu ani pewnej Odrazie. I ludziach z kitu.  Zresztą tytuł powinien wam już doskonale powiedzieć, że te dwa słowa, które tylko przypadkiem zgodne są z PR (Public Relations), nie padną i będę ich unikał jak ognia. Porozmawiamy sobie o serialu o osiemnaście lat starszym. O pierwowzorze, który ja, Pan F!, pokochałem. I wolę. A więc... HADE NI IKUZE!

poniedziałek, 27 kwietnia 2015

Pizza slice.

Żółwie są wszędzie. TMNT Tattoo by Aylen Gaspar na licencji CC BY 2.0.
TMNT są właśnością Mirage Studios


                Zdarza się, że niektóre tematy uderzają znienacka. Nienacek ma to do siebie, że jest jak prawdziwy ninja. Pojawia się i znika kiedy chce i jak chce. Weekendowy Nienacek przyniósł nam temat na wpis. I słowo się rzekło. Będzie o ninjach. Skorupiastych. I kilku innych zwierzątkach.

sobota, 11 kwietnia 2015

Teatr a szczęście

                Szczęście. W zasadzie, to mogę powiedzieć, że istnieją dwa rodzaje szczęścia. To, na które mamy wpływ i to, a które nie mamy. O ile możemy wpłynąć na wiarę w siebie, to jak bardzo będziemy przygotowani i jakie dzięki temu będziemy mieć możliwości (które to we trzy składają się na szczęście i pech w odpowiedniej mieszance), to jednak nie możemy zaprzeczyć jednemu. Czasem niektórzy mają to szczęście/pech* mieć coś z tego w nadmiarze/niedomiarze. I tak mieszkańcy Krakowa mają to szczęście mieć łatwy dostęp do wyjątkowego muzeum.  Muzeum, które daje co jakiś czas niepowtarzalne okazje. I tak było w ostatnią środę.

*niepotrzebne skreślić

sobota, 21 lutego 2015

Rachel, June i Uciekinierzy.


Cosplay Nico Minoru. 
            Dziś chciałbym wam powiedzieć o dwóch rzeczach. A właściwie, to polecić wam dwie rzeczy. Dwie, kompletnie różne rzecz, które jednak z jakiegoś powodu są bardzo fajne i dadzą się lubić. Jedną, już możecie poznać po powyższym zdjęciu. A druga... od niej zaczniemy.

Harakiri vs. Ostatni Samuraj.

O tym filmie mowa. Source (dozwolony użytek).


                Czasami człowiekowi trafia się gratka. W Walentynki, miałem niebywałą okazję pożyczyć wyjątkowy film. Wreszcie, po niemal tygodniu trzymania płyty na półce, udało mi się znaleźć czas obejrzeć film Harakiri Masakiego Kobayashiego z 1963 roku. To nie będzie recenzja filmu. Dziś powiem wam, dlaczego z tego filmu dowiesz się więcej o Japonii niż z „Ostatniego Samuraja” i będzie to zaczątek do dyskusji o tym, czym jest honor i wstyd dla samurai’a.

sobota, 14 lutego 2015

Z miłości. Do języka.



Kitsune pisze haiku. Dzisiaj to ona sponsoruje wpis.
                Kiedy powiedziałem Kitsune, że w nowym wpisie będziemy wgryzać się w japońskie „krzaczki” i potrzebna będzie grafika, zapytała się czy chodzi mi o bonsai. Powiedziałem jej wtedy, że o „krzaczkach”, nie drzewkach. Biedna Kitsune nie zrozumiała czym są „krzaczki” czyli KANJI. I wtedy już wszystko było jasne – grafikę muszę zrobić ja... Ale Kitsune się uparła i grafikę przygotowała sama. ^_^ I prawdę powiedziawszy, postarała się, mimo braku kolorów. Dzisiejszy dzień więc sponsoruje literka z cyfrą . „3k” jak kanji, krzaczki i Kitsune.  

                Porozmawiamy więc sobie o tym, z czym się je język japoński i dlaczego nie jest on taki trudny, jak wielu sądzi. I jak niewiele ma wspólnego z mandaryńskim, uparcie nazywanym chińskim.