Toeiverse: Wyjaśnione. Explained. 東映バース説明しろう！

 

Źródło własne. Przedstawione postawi sa własnością odpowiednich podmiotów (m. in. Toei LTD, Ishinomori Productions, Gamefreaks)

    To jeden z tych nielicznych wpisów, kiedy musimy odejść od naszej, zwyczajowej polityki spoilerowej. Bo jeśli chcemy sobie odpowiedzieć czy Super Sentai i Kamen Rider, razem i osobno, dzieją się w tym samym świecie, to musimy czasem zdradzić jakiś element fabuły – czy to tak duży jak to wymagane jest w kwestii filmu Ole vs. Kakuranger, ogromny jak zakończenie Kamen Rider Ryuuki czy też tak mały jak w przypadku elementów Kaizoku Sentai Gokaiger. Więc spoilerowo, na tyle na ile trzeba będzie, odpowiemy Wam dziś na jedno pytanie: czym jest Toeiverse i dlaczego za każdym razem jak musimy to wyjaśniać, to dostajemy bólu głowy.

    Its is one of those rare entries when we have to skip our spoiler policy. It is because if we want to answer whether Super Sentai and Kamen Rider, toghether or individualy, happens in ame worls, then we have to reveal some plot elements – sometimes as big as in Ole vs. Kakuranger movie, huge as an Kamen Rider Ryuuki ending or small as in case of Kaizoku Sentai Gokaiger. So this time, it will be a bit os spoiler dose answer to question what is Toeiverse and why every time when we have to explain it we have a headache.

    これは私たちのネタバレの考え方やめたの珍しエントリだ。「仮面ライダーとスーパー戦隊は一つ、または多くに世界でおこなうか」という質問をへんじしたいために、色々なストーリーのパートを現せなきゃ。時々に、大きい、たとえば「超力戦隊オーレンジャー オーレVSカクレンジャー 」という映画、またわは、でっかいの、たとえば仮面ライダー龍騎 の終わり、または、小さい、たとえば、海賊戦隊ゴーカイジャーのパート。だから、今に、できるだけネダバレない、「東映バースはなんだか」へんじしてあげる。しかも、なぜいつもこれを話すとき、私たちは頭痛をもらう。

Kamen Rider Ryuuki: niesmak po czasie.

 

Copyright reasons by gaelx na licencji CC BY SA 2.0

    Kamen Rider Ryuuki pokazał od samego początku zupełnie inne podejście do marki. Już na samym bowiem starcie dostajemy większą liczbę riderów, sporą dawkę akcji, napięć i tego typu elementów. Niestety, niezbyt podeszło nam zakończenie. I o tym dysonansie dobre złego początki dziś sobie porozmawiamy.

Brave in! Zyuden Sentai Kyoryuger!

Kyoryger by Taro Urata na licencji CC BY 2.0

Jyuuden Sentai Kyoryuuger należy do TOEI Company.

  

           Trzydzieści siedem. Taki numerek w kolejności na dzień dzisiejszy ma seria, wraz z którą wróciliśmy do głównego nurtu po nadrobieniu wszystkich zaległości i uzupełnieniu luk. I tyleż też dziś kończę lat. Po niej pozostało nam już tylko oglądanie po kolei, aż do dnia bieżącego, co stało się pięć sezonów później. Po Jyuurenger (nie zmusicie mnie do tego drugiego zapisu) i Abaranger przychodzi nam się zmierzyć z kolejnym sezonem o dinozaurach. Jyuuden Sentai Kyouryuuger (albo wg tego drugiego zapisu „Zyuden Sentai Kyouryuger”). I ostatnim, który ponoć uznawany jest za dobry.

 

Busters! Ready! Go! Tokumei Sentai Go-Busters!

 

Copyright reasons by gaelx na licencji CC BY SA 2.0

I przyszedł czas, by napisać wam o kolejnym sezonie Super Sentai, który oglądałem. Był to zwariowany okres, kiedy moją jedyną chęcią było po prostu łyknąć wszystko, co związane z Kaizoku Sentai Gokaiger, a że Ci mieli wspólny film z Tokumei Sentai GoBusters, to naturalną koleją rzeczy było iż musieliśmy ten sezon też oglądnąć. Po tym sezonie, zaczęliśmy iść wstecz by potem zacząć od początku. Co oznacza mniej więcej tyle: sezon był na tyle dobry, że rozdmuchał naszą miłość i zainteresowanie Sentai.

Speedruning go wrong.

 

Copyright reasons by gaelx na licencji CC BY SA 2.0

Nie powinno nikogo dziwić, że odkąd powstały gry komputerowe, ludzie chcą je przechodzić wyczynowo. Na przykład w bijatykach, bez straty życia czy przegranej rundy. Kiedy więc zaczęły powstawać gry, które można przechodzić na czas, to w końcu pojawili się speedrunnerzy, czyli ludzie, którzy starają się przejść jakąś grę najszybciej, jak się da. Czasem, nawet w taki sposób, że trudno mówić o jej przechodzeniu. Pomówmy więc o tym, kiedy speedrun ciężko nazwać speedrunem. W naszej opinii.

Christmas time. クリスマスの時。

 

Harmony Christmas by jpellgen  na licencji CC BY NC ND 2.0

    Słowa bolą. Choć potem często okazuje się, że… jeszcze troszkę. A potem jeszcze troszkę. Jeszcze troszkę wystarczy poczekać i nasze odczucia, co do nich się zmieniają. A stare błędy pozostają w przeszłości, jak ziarna piasku w klepsydrze.

    Words hurts. Althoug later it often turn that… a little more. And later a little more. A wait a little more and our feelings to them will change. And old failures stay in the past, like sand grains in hourglass.

    言葉が痛いだ。しかし、あとではよく…もう少しでいい。あと少しでいい。もう少し待った、この言葉を持った感じ反った。昔の失敗は過去に戻った、砂時計の砂ようなで。

Resident Evil Series. バイオハザードシリーズ。

Rebecca Chambers by me. 1st time trying digital plus we are not Picasso. Or we are.

Rebecca Chambers is owned by Capcom.

Seria gier „Resident Evil” (w Japonii nazywana „Biohazard”) spokojnie może zostać uznana za kultową. I to za sprawą kilkukrotnych, dobrze podjętych decyzji w historii tej serii. Jakkolwiek by jednak nie patrzeć na historię kolejnych tytułów, fani serii są podzieli na mniej więcej dwa obozy: wielbicieli tytułów sprzed rewolucją (części 0-3) oraz po rewolucji (części 4-8). Porozmawiajmy więc o serii gier i świecie, który uwielbiam, a który sukcesywnie od 2005 roku gnije toczony chorobą zwaną „nostalgia” i „hollywoodzkie adaptacje filmowe”. Tak, moi drodzy. A my postaramy się wyjaśnić czemu, jest to prawdą. W większej liczbie słów, niżbyśmy chcieli.

The Series of games called „Resident Evil” („Biohazard” in Japan) can be with easy counted as cult one. And it is due to few, good decision making through this series history. But no matter how you look at that history, fans are divided mostly into two groups: pre- (0-3) or post- (4-8) revolution titles fans. So let’s talk about a game series and a world I adore but which successivly rotting since 2005 thanks to deceases called „nostalgy” and „Hollywood’s movie adaptation”. Yes, our dears. And we will try to explain my it is true. In too many words we actually want to.

バイオハザードシリーズ（欧米では「Resident Evil」）はぜったいにカルトだよ。これはこのシリーズの歴史の中他人はたくさんことをよくしたから。しかし、この歴史どのような方で見ているのは、ファンは２つグループに分けている：変革まえ（バイオハザード０－３）と変革あと（バイオハザード4-8）。今日は私たちは大好きなゲームと好きな世界をについて話そう。しかし、これは２００５年から「懐かしさ」と「画面適応」という病気がある。はい、本当だよ！今はなぜ説明あげるよ！私たちが望むより多くすぎる多くの言葉で。