Ostatni Kamen Rider Showa: Shin, ZO i J

 

Ostatnia piątka (Black i Black RX to ta sama osoba) Kamen Rider ery Shouwa - omawiana dziś trójca po prawej. Źródło własne.

Kamen Riders należą do TOEI Company i Ishinomori Productions.

               Nie powinno nikogo, kto choć trochę zna Japonię i Kamen Rider, dziwić, że serie z tej franczy rozróżniane są na podstawie okresów historycznych, w których powstały. Wynika to z faktu, że po kilku, pierwszych seriach Shoutarou Ishinomori’ego, skupił się on na innej aktywności (innych seriach oraz mangach) i powrócił do swojego, największego sukcesu tylko, powiedzmy, dwukrotnie. Pierwszy raz przy Kamen Rider Black i Black RX, jeszcze w okresie Showa, a potem, po raz drugi, z trzema solowymi filmami już co prawda w okresie Heisei. Te trzy filmy to Shin Kamen Rider: Prologue, Kamen Rider ZO i Kamen Rider J. Są wyjątkowe  pod tym względem, że traktuje się występujących w nich bohaterów jako Kamen Riderów okresu Showa, a nie Heisei – a to dlatego, że powstali za życia i przy udziale Ishinomori’ego. I to o nich sobie porozmawiamy dzisiaj.

 

Legalne oglądanie: tokusatsu. Legal Watch: Tokusatsu.合法的に見える：特撮

Nasze typowe problemy w dostępie do tokusatsu.

Our typical problem with accessing tokusatsu.

私達の一番よく特撮アクセスの問題。

Ten temat wraca do nas w różnych konfiguracjach i czasach jak przysłowiowy bumerang, tylko rykoszet jest czasem krótszy lub dłuższy. Tym razem temat wpadł przy okazji podłapania informacji, że kanał YT TOEI TOKUSATSU WORLD OFFICIAL nie tylko ostatnio, z okazji tegorocznej 50 rocznicy Kamen Rider, udostępniał wiele serii tokusatsu, co również, że 6 kwietnia 2021 roku trafi tam 70 starszych seriali – na początku po 2 odcinki z napisami po angielsku, a potem regularnie kolejne. Co prawda na początku bez napisów, ale te będą dodawane sukcesywnie. Obecnie można tam legalnie obejrzeć seriale z Metal Hero, seriale Ishonomori’ego jak Poitroine czy Batten Robotmaru lub Henshin Ninja Arashi. Wszystko legalnie. Więc… odpowiedzmy sobie dziś dokładnie i szczegółowo, skąd, legalnie, zdobywać seriale tokusatsu.

This topic return to us in many configurations and in many times like a boomerang – only the ricochet is shorter or longer. This time it came, when YT Channel TOEI TOKUSATSU WORLD OFFICIAL has announced that due to Kamen Rider 50^th Anniversary there will be 70 new, older series available to watch there legally, starting with 2 episode of each with subtitles on April 6^th – next episodes will be added further. Even now you can legally watch some of Metal Hero series, Ishinomori series like Poitroine or Batten Robotmaru or Henshin Ninja Arashi. So, I we well answer today more precisely where, legally, watch tokusatsu series.

ここトピックは私達にいろいろバーシオンといろいろな時間に戻っている。しかし、待つの時のは変動する。今はこのニュスで来ました：最近、TOEI TOKUSATSU WORLD OFFICIALというYTチャネルは６日４月２０２１年から７０新しい古いシリーズここで見えて始める。始まりは２つエピソド（サブタイトルを持つ！）だけ、でも時間にとってほかの、サブタイトルない、見えるようになります。今はいろいろなシリーズ見え舞う。たとえばいろいろなメタルヒーローや、石ノ森のシリーズや（たとえばポワトリンやバッテンロボ丸や）。だから、今日はどこで合法的に特撮見えること教えてあげる。

Tensou! Tensou Sentai Goseiger!

 

Gosei Pink i Gosei Yellow - źródło własne. Goseiger są własnością Toei Ltd.

               Tensou Sentai Goseiger to jeden z tych sezonów, co do których wiele osób ma mieszane uczucia. Po świetnych – naszym zdaniem – Shinkengers, dochodzimy do sezonu, który w drodze do jednego z najlepszych – rocznicowych Gokaiger – nie spisuje się najlepiej, ale jednocześnie ciężko powiedzieć czemu. Znaczy się, oglądając ten sezon miałem właśnie takie odczucia. Z drugiej strony nie mogę nic zarzucić koncepcji, ani postaciom. Co więc sprawia, że jeden z naszych ulubionych sezonów nie jest obiektywnie tak dobry, jakbyśmy chcieli?

 

Nie mam czasu desu.

 

Źródło grafiki: Licencja: domena publiczna.

               „Nie ma czasu desu” to bardzo popularne niegdyś na moich zajęciach z języka japońskiego powiedzenie, dlaczego coś nie zostało zrobione na czas. Dziś, jest ono dla nas pretekstem by porozmawiać z wami o dwóch kwestiach: jak umieć znajdować czas, kiedy się go nie ma oraz dlaczego  w większości przypadków ustawianie nam grafiku zajęć pilnych i pilniejszych pod swój grafik rzeczy pilnych i pilniejszych sprawia, że złowrogo szumią wierzby, a Kitsune ma ochotę rzucać klątwy. A wierzcie mi, że gdy ktoś bez uzgadniania z nami próbuje nam przestawiać w grafiku, najczęściej spotka się z albo z odmową, Ciszą Złowrogą lub prośbą o sprawdzenia stanu układu swoich klepek w głowie, bo się chyba poprzestawiały.

               Łagodnie mówiąc.

 

Ikigai - "Japońskie Szczęście"/"Japanese Joy"

Oto kiedy byliśmy najszczęśliwsi w życiu. The moment when we were most enjoyable in our life.

               Prawdę powiedziawszy, ten wpis miał być o czymś zupełnie innym, ale Nobita from Japan nagrał filmik o subkulturze Gyaru, a dzień inny kanał nagrał coś o tym, o czym właśnie mówiły dziewczyny w filmiku Nobity, choć nie wprost. O Ikigai, czyli o japońskiej filozofii życia.

               To be honest, this entry was supposed to be about something other but Nobita From Japan has made a video about Gyaru subculture and some other channel about something about which those Gyaru were speaking. About ikigai, a Japanese life philosophy.

 

Jak dyskusja o złomie zmusiła mnie do zmiany poglądów.

 

 Źródło Własne. Steven Magnet jest własnością Hasbro.

               Na zdjęciu widzicie unikalną figurkę postaci z serialu My Little Pony: Friendship is Magic. Steven pojawił się tylko w jednym źródle: w zestawie figurek Elements of Harmony z 2012 roku. Oprócz ew. wyprodukowanych na zamówienie figurek czy pluszaków, jest to jedyne źródło tej postaci w merchandisingu. I posłuży nam za przykład do dyskusji o „skarbach”, które dla innych osób są złomem, śmieciami, makulaturą czy po prostu zabawkami.

Zła Imersja w Rise of the Tomb Raider

 

Copyright reasons by gaelx na licencji CC BY SA 2.0

               W kilku swoich podejściach do niektórych tytułów, zawsze napotykam na pewien problem: problem imersji. Choć od bardzo dawna próbuję przejść sagę Baldur’s Gate postacią o złym charakterze, to jednak napotykam na problem niemożności wczucia się w nią nie tylko na poziomie możliwości, jakie oferuje mi gra, ale tego, że staram się by postać miała jakiś sens poza byciem losowym zbiorem statystyk. Utykam na pierwszych lokacjach nie mogąc przejść dalej, tym bardziej, że NIE ZNOSZĘ niektórych złych NPC, których potencjalnie musiałbym mieć w drużynie. Ten problem – imersji w graną grę – przyświecał mi również gdy ostatnio grałem w Rise of the Tomb Raider. Ponieważ poprzednią część grałem dwa razy i na potrzeby wpisu przeszedłem ją trzeci raz, spokojnie mogę się wypowiedzieć na tym przykładzie jak bardzo ważny jest to element. Element, który sprawia, że wolę zagrać po raz dwudziesty w pierwszą część niż drugi w drugą. Mimo faktu tego, co napisała Kitsune o pierwszej części jakiś czas temu.