Search this blog/このブログの中でさがす:

wtorek, 8 stycznia 2019

Juu mousou! Hikoinin Sentai Akibaranger!


AKBR by Rubtox. Posted with author permission. Akibaranger są własnością odpowiednich podmiotów.
                 Życie czasami zaskakuje. Czasami w jego ślady idą ludzie, a zwłaszcza producenci seriali. Nie inaczej było z Super Sentai , ale tym razem poziom zaskoczenia przerósł najśmielsze oczekiwania. Kiedy zaczynałem swoją przygodę z Super Sentai, 31 grudnia 2012 roku, istniało wtedy już 36 sezonów i... jeden nie oficjalny, który 2013 roku doczekał się drugiego sezonu. Nasz plan na oglądanie Sentai nigdy specjalnie nie obejmował go. A to dlatego, że jest to serial poboczny, nie z głównego nurtu, a my chcieliśmy obejrzeć najpierw wszystkie pozostałe sezony. Do dziś, liczba sezonów urosła już do 42. Kiedy więc został nam tylko obecny sezon do nadrobienia i to w niespiesznym już tempie, przyszła pora by znaleźć czas na Hikounin Sentai Akibaranger. Od kilku lat mieliśmy takie marzenie, by Sylwestra spędzić w jakiś nietypowy, geekowski sposób. I padło właśnie na maraton Akibaranger. Dwa sezony po trzynaście odcinków, w sam raz na jedną noc.

                I na wszystkie świętości Geeków, Otaku i Nerdów, to był nasz najlepszy pomysł. Najlepszy Sylwester ever. DWANAŚCIE, wspaniałych godzin! Ten serial jest tak dobry, że nie będę specjalnie czekał na jego omawianie, jak tylko przyjdzie jego kolej. W końcu to jest serial obok głównego nurtu. Nieoficjalny. Tym bardziej, że to jest NAJLEPSZY serial powiązany z Super Sentai. Zukyuun!

środa, 2 stycznia 2019

Judgement! Tokusou Sentai Dekaranger!


Heh... Standardowe problemy z grafiką.
Copyright reasons by gaelx na licencji CC BY SA 2.0


                Kiedy powstawały pierwsze sezony sentai, Kamen Riders czy innych seriali,  wątpię by ktokolwiek przypuszczał, że to wszystko stanie się takie wielkie. Uniwersum Toei ma już ponad czterdzieści lat i ciągle dobrze się miewa. Nie zawsze jednak drobne elementy z niektórych sezonów dobrze łączą się z innymi. Specjalnie zwracam uwagę na słowo "drobne", bo nie mam na myśli kanonicznych niekonsekwencji, ale nie do końca dobrze przemyślane elementy. Tokusou Sentai Dekaranger, sezon za który się zaraz zabierzemy, zaczyna się od informacji, że Dekaranger są na Ziemi od co najmniej dwudziestu lat. Czyli od czasów gdzieś mniej więcej... Changeman, to znaczy 1984 roku. Co jak wiemy, biorąc pod uwagę wydarzenia od tego czasu jest mało prawdopodobne.

poniedziałek, 24 grudnia 2018

Około Świątecznie: Dlaczego komputery (nie) są głupie?


Harmony Christmas by jpellgen  na licencji CC BY NC ND 2.0
Jakiś czas temu Pan F. zmienił pracę. W rozmowie z nowymi kolegami, miała kiedyś miejsce dyskusja na temat "domyślnych opcji w różnych programach". Niezmiennie - w zgodzie z Panem F. - twierdzę, że im mniej  komputery i maszyny za nas robią tym lepiej. Bo komputer, to głupia rzecz i niczego sama nie zrobi, tylko trzeba jej to zadać. A z każdym takim zadaniem, jest problem, którego źródłem jest "komputer nie myśli". A to bezpośrednio wiąże się z tym, że programowanie... jest nielogiczne. Komputery są głupie, ponieważ ludzie, którzy je wymyśli takimi je uczynili.A to wszystko, ponieważ nie wiedzą co to jest "Evil Overlord List".

Wpis z cyklu: nietypowo na Święta. ^_^

poniedziałek, 3 grudnia 2018

Abare! Abare! Abarenger!


 
Rawwrr! by ice-vision. Obublikowane za zgodą autora (Posted with author permission).
AbareRed jest własnością. Toei.
 
              Ostatnio (tak z pół roku temu) obiecałem sobie skończyć oglądanie Sentai  do końca roku - a właściwie, dojść do momentu kiedy o oglądnięcia zostanie mi tylko ostatnia/bieżąca seria. Spowodowało to rozjechanie się wpisów i przyjętego wcześniej schematu miesięcznego wpisów i oglądania. Od ostatniego wpisu nadrobiliśmy już serie do 39. Innymi słowy, oprócz wspomnianych tam, obejrzeliśmy Juuden Sentai Kyouryuuger, Ressha Sentai ToQuger oraz Shuriken Sentai Ninninger, a obecnie oglądam Doubutsu Sentai Juuouger. To sprawia, że zostały nam dwa sezony - czyli jeszcze Uchuu Sentai Kyuurenger i bieżący. Tempo, w jakim czasem oglądam (niekiedy jest to 12 odcinków) jest zabójcze. Można powiedzieć, że szaleńcze. Tak samo jak dzisiejsza seria, Bakuryuu Sentai Abaranger. Seria, której nie dało się nie polubić.

poniedziałek, 12 listopada 2018

Doumo Arigatou Gozaimasu, Stan Lee-Dono.


Jest po dwudziestej pierwszej. Jutro do pracy, trzeba przygotować kanapki, przewlec pościel. Powinniśmy się uczyć na Japoński. Ale jakoś... nie da rady. Siedem miesięcy temu miała miejsce premiera Avengers: Infinity War, w recenzji której napisałem pamiętne słowa o uśmiercaniu ikon, a w grudniu 2016 jednym z haseł Internetu po śmierci George'a Micheala i Carrie Fisher było "Schowajcie Stana Lee. Ten rok się jeszcze nie skończył." Biorąc jednak pod uwagę to, jak się ten świat ma i że w  życiu człowiek musi zrobić tylko dwie rzeczy: począć się i umrzeć, to kiedy nastąpiła ta pierwsza to musi być i druga. Więc miast się uczyć, kroić chleb czy myśleć o spaniu ja piszę wpis. Bo Stan "The Man" Lee nie żyje i wypada powiedzieć słów kilka.

środa, 7 listopada 2018

Kochaj, wybierz i nienawidź. Pokemon.



                Pokemony są z nami już od bardzo dawna... no dość długo. Za każdym razem jednak, kiedy sięgam po jakąś grę z tej serii - czy to konsolową czy też Pokemon Go - mam nie odparte wrażenie, że nie da się ich wszystkich złapać. Co więcej, gra nam nie złapanie bardzo ułatwia. Jest tych grach wiele innych elementów, które mnie zawsze denerwowały. Co nie zmienia faktu, że lubię od czasu do czasu zagrać w Pokemony. Ale też nie sprawia to, że pewne elementy... nie są paskudnie kiepskie. Dziś więc, dziesięć, czy jakoś tak, rzeczy, które mnie drażnią w Pokemonach. Ale jednocześnie dziesięć rzeczy takich, dzięki którym nadal wracam do Pokemonów. Taki, swoisty "oksymoron".

środa, 26 września 2018

Dlaczego granie w Baldur's Gate stało się dla mnie katorgą.


Saga Baldur's Gate. Wspaniała fabuła z frustrującą mechaniką. Czyli jak dodać pomidora do sałatki owocowej i zepsuć całość.
Baldur's Gate 2 by Jonah Larson  na licencji CC BY 2.0

                Ostatnio zacząłem ponownie sobie pogrywać w Sagę Baldur's Gate. Tym razem z myślą aby nie używać power gamingu. Zwykle grałem albo jakimś wojem albo złodziejem (o tym później), ale tym razem miało być inaczej. Wybór klasy postaci zajął mi tydzień, a wylosowanie statystyk pół dnia. Niestety, nie da się tak szybko wyrzec power gamingu. Ale sama gra tego też nie ułatwia. Tak jak uwielbiam tą grę, tak też ją nienawidzę. Wielbiona przez wszystkich, kultowa gra mimo rewelacyjnej fabuły i wspaniałych postaci, ma również chyba wszystko inne, czego gra RPG/cRPG nie powinna mieć. Zacznijmy więc od początku.